Resonantie tussen twee op elkaar afgestemden
Wat fotonen ons leren over liefdevol samenzijn
Fotonen dragen energie en impuls van licht over bij interactie met materie.
Licht gaat door glas. Röntgenstraling gaat door vlees. Maar radiogolven gaan door muren heen terwijl zichtbaar licht dat niet doet. Waarom?
Het antwoord ligt niet in de sterkte van de straling, maar in de match tussen het foton en de elektronen van het materiaal. Een foton wordt alleen geabsorbeerd als zijn energie precies overeenkomt met wat een elektron kan ontvangen. Geen match en het foton gaat gewoon door, of ketst af. De muur is niet vijandig. Er is simpelweg geen resonantie, geen meetrillen.
Dit beeld uit de natuurkunde vertelt iets wezenlijks over hoe het in de biologie gaat, hoe mensen met elkaar omgaan. Je kunt geraakt worden door de energie van de ander. Diens energie kan verwarmen, verwarren en oververhitten.
Harder zenden werkt niet
Veel conflicten en misverstanden ontstaan doordat we harder gaan zenden als iemand ons niet lijkt te ontvangen. We herhalen onszelf, we verhogen onze stem, we maken onze argumenten krachtiger. Maar een foton dat niet wordt geabsorbeerd, wordt niet geabsorbeerd door het luider of sterker of zwaarder te maken.Liefde die geforceerd wordt, ketst af.
Dit is geen falen van de liefde, het is een natuurwet. De absorptie is niet aan de zender. Die kan alleen zijn golflengte aanbieden en hopen dat de ander daarop afgestemd staat.
Weerstand is geen vijandschap
Een muur die bepaalde straling tegenhoudt is niet fout of kwaadwillend. Hij beschermt zonder oordeel. Zo ook de mens die jouw nabijheid, jouw ideeën, of jouw zorg op dit moment niet kan ontvangen. Dat is geen afwijzing van jou persoonlijk, het is de toestand van zijn binnenkant.Iemand die lang alleen is geweest, is zoals een oog dat aan het donker gewend is geraakt. Te fel licht doet pijn en vraagt gewenning. Voorzichtigheid, stilte, kleine gebaren, dat zijn de juiste golflengten voor zo iemand.
Oordeelloos daarmee omgaan is al een vorm van liefde.
De juiste golflengte zoeken
Afstemmen begint met een andere vraag stellen. Niet: wat wil ík zeggen? Maar: welke golflengte kan deze persoon, op dit moment, ontvangen?Dat vereist stille aandacht. Luisteren naar wie de ander nú is, niet wie je denkt dat hij is. Niet wat hij vroeger kon ontvangen, niet wat hij in theorie zou moeten kunnen verdragen, maar wat er vandaag, in dit gesprek, werkelijk landt.
Dit is geen zwakte of aanpassing. Het is precisie, maatwerk.
Transparantie als rijpheid
Sommige materialen zijn transparant voor bepaalde golflengten, niet omdat ze leeg zijn, maar omdat hun interne structuur geen weerstand biedt. Ze houden de energie niet vast en blokkeren haar niet. Ze laten haar door.Een mens die zijn eigen patronen kent, die zijn verdedigingen heeft leren kennen en er niet langer door bestuurd wordt, wordt zo'n transparant medium. Niet kwetsbaarder, maar doorlaatbaarder. Ervaringen en ontmoetingen gaan door hem heen zonder dat hij ze vasthoudt of afstoot.
Liefde is geen bezit maar een doorstroming; je wordt een beter geleider van liefde.
Het foton verbruikt zichzelf niet
Een foton dat wordt geabsorbeerd verdwijnt als foton, maar zijn energie gaat niet verloren. Ze wordt omgezet, leeft voort in een nieuwe vorm. Zo werkt ook wat mensen elkaar geven. Een woord op het juiste moment, een aanwezigheid die past, een blik die zegt: ik zie je, dat verdwijnt niet. Het wordt iets anders in de ontvanger. Het verspreidt zich verder.
Dat is het effect van doen, het effect van laten is even sterk, bijvoorbeeld door gepaste stilte.
Liefde vermindert niet door gegeven te worden. Ze verandert alleen van gedaante.
Dit is het tegendeel van bezitterigheid. Je geeft iets wat daarna niet meer van jou is en dat is precies de bedoeling.
De filosofische implicatie
Het universum lijkt niet opgebouwd uit losstaande dingen die toevallig op elkaar botsen. Het lijkt opgebouwd uit relaties die zich voltrekken. Energie zoekt geen rust in isolatie, ze zoekt voltooiing in contact.
Energie is van nature gereed voor resonantie, voor ontvangen worden. Dit raakt aan non-dualiteit. Niet twee dingen die elkaar ontmoeten, maar één proces dat zich uitdrukt in de vorm van zender en ontvanger. Het foton en het elektron zijn niet-twee: ze zijn één gebeurtenis die zich ontvouwt.
Het onbegrijpelijke als kern
Fotonen zijn onbegrijpelijk omdat ze zich niet laten vangen in één model. Ze zijn golf én deeltje, afhankelijk van hoe je kijkt. Zodra je denkt dat je ze begrijpt, ontsnapt er iets.Zo ook de ander. Zodra je denkt de ander volledig te begrijpen, reageer je op jouw model van hem, niet op de levende persoon voor je. Liefdevoller samenzijn vraagt een permanente bereidheid om verrast te worden. Om niet te weten. Om open te blijven voor wie de ander vandaag is.
.